Nieuws artikel
Toepasselijke column van topper Esther Vergeer
In De Telegraaf staat vandaag een zeer passende column van topsporter Esther Vergeer. Vergeer, die als geen ander weet hoe het is om om te gaan met tegenslagen, schrijft over veranderingen en positief denken in de vorm van kansen. Kortom, inspirerend.

WOERDEN
 -  Gehandicapte kinderen van mytylscholen leven dolenthousiast toe naar de jaarlijkse rolstoelsportdag van de Johan Cruyff Foundation, volgende week woensdag. Dit terwijl wij deze kinderen proberen een uitdaging mee te geven, hopende hen te motiveren de gang naar een sportvereniging te maken. Het gaat om het bieden van én denken in kansen. Zoals dat voor mezelf jaren geleden ook gold. Die vertaalslag maak ik inhoudelijk ook naar de lezingen, waarvan ik er de afgelopen weken een aantal gaf.

Na de recente media-aandacht voor de Australian Open, Aboe Dhabi (Laureus Awards) en het ABN Amro-toernooi stroomde de mailbox vol met aanvragen voor lezingen. Waaronder een aantal zorgverzekeraars, waarbij ik merkte dat het ziekteverzuim en het terugdringen daarvan kennelijk weer een belangrijk issue is. Simpelweg stellen dat de werkgever de werknemer beter moet motiveren, is een dooddoener. We zitten gezien de crisis in een lastig tijdperk. Banen verdwijnen of staan op de tocht, bedrijven zien zich gedwongen tot veranderingen. Ik ga vooral in op de verantwoordelijkheid van de werknemer. Waarbij ik aangeef te denken in mogelijkheden, in plaats van in beperkingen, in situaties waar je geen invloed op hebt. Het is goed om te weten welke drempels je hebt, waar je staat in de maatschappij. Maar durf veranderingen aan te gaan.

Zoals de werkgever op zijn beurt goed moet zorgen voor zijn personeel, bijvoorbeeld door elke dag vers fruit aan te bieden of mogelijkheden aan te reiken tot sporten. En communiceer met elkaar. Wat houdt de ander bezig en wat is diens ambitie? Het lijkt mij verschrikkelijk om een baan te hebben die je niet leuk vindt en waarbij je dus ’s morgens met tegenzin naar je werk gaat. Wees een team en bespreek met elkaar hoe er meer uit te halen valt samen. Zoals mijn team mij motiveerde toen ik na de laatste Paralympische Spelen motivatieproblemen kende, omdat ik alles had gewonnen wat er te winnen viel. En wat als ik straks mijn carrière als topsporter beëindig? Waar ben ik dan toe in staat, in de maatschappij? Ergens is die onzekerheid ook mooi. Die moet je durven laten zien en delen met anderen, om van elkaar te leren. Ik merk in de huidige maatschappij dat veel mensen het moeilijk vinden hun zwakke kant te laten zien. Maar het kan je zo veel sterker maken. En van delen word je zoveel wijzer.

Toen ik afgelopen zondag was uitgenodigd bij AjaxAZ zag ik in de ABN Amrolounge de beelden van Johan Cruijff. Zijn Foundation bestaat veertien jaar, wat maandag met een bijzondere kick-off wordt gevierd. Daarmee was Cruijff pionier en heeft hij een enorme voorbeeldfunctie. Maar hij durft te delen en blijft bij zichzelf. Het wordt de week van Johan, want op woensdag komen al die kinderen naar de rolstoelsportdag. Waar de beleving ongekend groot is. En in kansen wordt gedacht.